Wiens navel is deze keer aan de beurt? Een onderzoek naar hoe herinneringen ons vormen. De confrontatie aangaan met moeilijkheden uit de jeugd. Hoe het verleden te begrijpen? Blue Heron mikt op een zachte benadering van deze onderwerpen, maar blijkt blind voor het eigen falen. Een Hongaars-Canadese familie verhuist
Het fileermes op de relatie gezet Duitse cineast Frédéric Hambalek gebruikt in Was Marielle Weiss een bovennatuurlijk gegeven om een aardse vraag te onderzoeken: hoeveel eerlijkheid kan een relatie verdragen? Het uitgangspunt boeit, de twee hoofdrollen zijn juist gecast en de film durft af en toe ongemakkelijk uit de hoek
Blijven afslaan op een onverlichte loopbaan Veelfilmer Steven Soderbergh bezondigt zich met The Christophers aan een zoveelste zijsprongetje: een matig crimedrama over een vervalsing in de wereld van de schilderkunst. Naar de bestaansreden van de film blijft het raden. De vele exploten van Amerikaanse cineast Steven Soderbergh (Traffic, Ocean’s
De laatste seizoenen van de taaie tante Rondbanjeren in de tuin met een kras besje doet deugd in Agatha’s Almanac, een documentaire met een nostalgische kijk op een stokoude plantrekker. Gedurende zes jaar volgde debuterend cineaste Amalie Atkins haar bejaarde maar meer dan kwieke tante Agatha, een teruggetrokken dame
New Yorkse provocateur Darren Aronofsky, maker van spraakmakende films als Requiem for a Dream en Mother!, was op 23 juni te gast bij Brusselse club TheMerode voor een exclusieve masterclass. De aanwezigen zagen de cineast bevlogen ingaan op onderwerpen als de huiveringwekkende menselijke aard en de rol van razernij in
Het krijgen van een kind wordt door vele ouders aangehaald als de mooiste dag uit het leven. We gaan er als samenleving van uit dat het voor het eerst in de armen houden van je boreling leidt tot instant geluk. Maar wat als die verwachting een plicht wordt, en een
De dood boezemt ons angst in. De vrees voor het afscheid zit diep verankerd in onze cultuur. Maar zelfs rond de dood bestaat ruimte voor speelsheid en lichtheid. De Turks-Belgische regisseur Volkan Üce laat dit op ontwapenend eenvoudige wijze zien in de documentaire 2m², waarin we Tayfun Arslan’o
De tijden zijn er niet naar om controverse op te zoeken: tegen de schenen schoppen is risicovol geworden. Studio’s vrezen te schofferen, cancel culture loert om de hoek. Regisseur Andrew Dominik belandde, tegen beter weten in, midden in die storm met zijn Netflix-film Blonde (2022). Blonde benadert Marilyn
“Moge de duisternis komen,” tiert een theateractrice richting het publiek. In de risicoloze Gouden Beer-winnaar Yellow Letters is van diepe duisternis echter weinig sprake. Hooguit een schemerzone waarin het echte drama uitblijft. Enkele jaren geleden brak Duits-Turkse cineast İlker Çatak door met Das Lehrerzimmer, genomineerd voor een Oscar.